همیشه عاشق تو - love me

 امروزو یادت باشه / این لحظه ی غمگینُ

این بغض نفس گیرو / این سکوت سنگینُ

 امروزو یادت باشه / این حال پریشونو

این لرزش دستارو / این چشمای گریونو

 حالا که ازم سیری / امروزو یادت باشه

حالا که داری می ری / امروزو یادت باشه

می خوام که تقدیمت کنم

می خوام بشم مثل خودت

یه خرده تحقیرت کنم

چطور دلت اومد منو بفروشی به کس دیگه

ولم کنی روزای سخت

بگو که اسم این چیه ؟؟

می خوام بگم با عشق من چه بازیا نکردی تو

یکی میاد من مـــی دونم

یکی که میشکنه تو رو

تنهات میزاره و میــره

میگیره انتقاممو

اونوقته که دل تو هم

میسوزه مثل دل من

می خوای سراغ من بیای ؟

نه دیگه حرفشم نزن

برای توی که باران را میفهمی ولی مرا هرگز ...

حالا که همراهی ام نمیکنی تا رنگین کمان فردا

پس چترم را با خود ببر  مبادا که خیس شوی

چترم را با خود ببر ... کوچه سخت بارانیست ...

تو سینه این دل من میخواد آتیش بگیره

هرگز به دنبال کسی نباش که

    بتونی باهاش زندگی کنی   

 بلکه به دنبال کسی باش که

نتونی بی اون زندگی کنی

چند روزه که دلم می گه ،

 عاشق تو شدم دیگه

فقط می ترسم که بگی ،

خسته شدم از تو دیگه

 فقط تویی که تو سرنوشتمی

دنیا رو گشتم تا رسیدم به تو ،

 فرق می کنه واسه من چشمای تو

چند روزه که دلم می گه ، عاشق تو شدم دیگه

دنیا رو گشتم تا رسیدم به تو ،

 فرق می کنه واسه من چشمای تو

آره ، دوست دارم من تا پای جون ،

 هر چی بخوای می دم ، تو پیشم بمون

باز در چهره خاموش خیال

خنده زد چشم گناه آموزت

باز من ماندم و در غربت دل

حسرت بوسه هستی سوزت

باز من ماندم و یك مشت هوس

 باز من ماندم و یك مشت امید

 یاد آن پرتو سوزنده عشق

 كه ز چشمت به دل من تابید

باز در خلوت من دست خیال

صورت شاد ترا نقش نمود

بر لبانت هوس مستی ریخت

 در نگاهت عطش طوفان بود

یاد آن شب كه ترا دیدم و گفت

دل من با دلت افسانه عشق

چشم من دید در آن چشم سیاه

نگهی تشنه و دیوانه عشق

یاد آن بوسه كه هنگام وداع

 بر لبم شعله حسرت افروخت

یاد آن خنده بیرنگ و خموش

كه سراپای وجودم را سوخت

 رفتی و در دل من ماند به جای

عشقی آلوده به نومیدی و درد

نگهی گمشده در پرده اشك

حسرتی یخ زده در خنده سرد

آه اگر باز بسویم آیی

دیگر از كف ندهم آسانت

ترسم این شعله سوزنده عشق

آخر آتش فكند بر جانت

چرا دل من چنين سخت مي تــــــپد؟

مهربانم ای دوست!!

یاد قلبت باشد؛ یک نفر هست که این جا

بین آدم هایی، که همه سرد و غریبند با تو

تک و تنها، به تو می اندیشد

و کمی،

دلش از دوری تو دلگیر است....

مهربانم، ای دوست!

یاد قلبت باشد؛ یک نفر هست که چشمش ،

به رهت دوخته بر در مانده

و شب و روز دعایش اینست؛

زیر این سقف بلند،  هر کجایی هستی، به سلامت باشی

و دلت همواره، محو شادی  و تبسم باشد...

مهربانم، ای خوب! یاد قلبت باشد؛

یک نفر هست که دنیایش را،

همه هستی و رؤیایش را،

به شکوفایی احساس تو، پیوند زده

و دلش می خواهد، لحظه ها را با تو، به خدا بسپارد....

مهربانم، ای خوب!

یک نفر هست که با تو

تک و تنها، با تو

پر اندیشه و شعر است و شعور!

پر احساس و خیال است و سرور!

مهربانم، ای یار، یاد قلبت باشد؛

یک نفر هست  دعا می کند این بار که تو

با دلی سبز و پر از آرامش، راهی خانه خورشید شوی

و پر از عاطفه و عشق و امید

به شب معجزه و آبی فردا برسی…

كی دل سنگ سنگت

از دل من خبر داشت

اشكای گرم گرمم

كی تو دلت اثرداشت

وقتی هنوز به یادت

گریه میاد سراغم

عشق تو هستم انگار

پیش تو داده باقی

قلب منی

چه جوری یه روز ازت جداشم

عشق منی

نمیشه دوست نداشته باشم

قلب منی

چه جوری یه روز ازت جداشم

عشق منی

نمیشه دوست نداشته باشم

فكر می كنم تو مهربون

هنوز دلت پیش منه

ببین یه عاشق چه جوری

هی خودش و گول میزنه

فكر می كنم من بمیرم

عمر تو هم تموم بشه

ببین یه عاشق چه جوری

اسیر قلب پاكشه

قلب منی

چه جوری یه روز ازت جداشم

عشق منی

نمیشه دوست نداشته باشم

قلب منی

چه جوری یه روز ازت جداشم

عشق منی

نمیشه دوست نداشته باشم

به من می گفتی كه منو دوست داری

می ترسیدم من نباشم دق كنی

اما تو كه عاشق من نبودی

فقط می خواستی منو عاشق كنی

آه كه هنوز بی تو پریشونه دل

آه كه هنوز ساده ساده هستم

هنوز همون اسیر بی پناهی

كه زندگیش و به تو داده هستم

قلب منی

چه جوری یه روز ازت جداشم

عشق منی

نمیشه دوست نداشته باشم

قلب منی

چه جوری یه روز ازت جداشم

عشق منی

نمیشه دوست نداشته باشم

فكر می كنم تو مهربون

هنوز دلت پیش منه

ببین یه عاشق چه جوری

هی خودش و گول میزنه

فكر می كنم من بمیرم

عمر تو هم تموم بشه

ببین یه عاشق چه جوری

اسیر قلب پاكشه

قلب منی

چه جوری یه روز ازت جداشم

عشق منی

نمیشه دوست نداشته باشم

قلب منی

چه جوری یه روز ازت جداشم

عشق منی

نمیشه دوست نداشته باشم

به من می گفتی كه منو دوست داری

می ترسیدم من نباشم دق كنی

اما تو كه عاشق من نبودی

فقط می خواستی منو عاشق كنی

آه كه هنوز بی تو پریشونه دل

آه كه هنوز ساده ساده هستم

هنوز همون اسیر بی پناهی

كه زندگیش و به تو داده هستم

قلب منی

چه جوری یه روز ازت جداشم

عشق منی

نمیشه دوست نداشته باشم

قلب منی

چه جوری یه روز ازت جداشم

عشق منی

نمیشه دوست نداشته باشم

لحظه ها دارند پشت سر هم می گذرند

میمیرم برات              میمیرم برات...

نمیدونستی میمیرم بی توو بدون چشات

رفتی از برم

 نمیدونستی که دلم بسته به ساز صدات

آرزومه که میدونستی که من میمیرم برات

میمیرم برات                         میمیرم...

عاشقم هنوز                  عاشقم هنوز...

نمیخوام میون تاریکی من تو حروم بشی

نمیخوام ازت...

نمیخوام مثه یه شمع بسوزی تا تموم بشی

برو تو بزرگی میخوام که فقط آرزوم بشی

آرزوم بشی

عاشقم هنوز...

میمیرم برات

 میمیرم بی تو

 خوندن من یه بهانست یه سرود عاشقانست

من برات ترانه میگم تا بدونی که باهاتم

تو خود دلیل بودنم بی تو شب سحر نمیشه

 میمیرم بی تو

 من عشقت رو به همه دنیا نمیدم

حتی یادت رو به کوهو دریا نمیدم 

 با تو میمونم واسه همیشه  

اگه دنیا بخواد منو تو تنها بمونیم

واست ممیرم جواب دنیا رو میدم

 با تو میمونم واسه همیشه

من عشقت رو به همه دنیا نمیدم

 حتی یادت رو به کوهو دریا نمیدم

 با تو میمونم واسه همیشه

خاطرات تو رو چه خوب چه بد حک میکنم 

 توی تنهاییام فقط به تو فکر میکنم

 با تو میمونم واسه همیشه 

اگه دنیا بخواد منو تو تنها بمونیم  

واست ممیرم جواب دنیا رو میدم 

 با تو میمونم واسه همیشه

خاطرات تو رو چه خوب چه بد حک میکنم 

 توی تنهاییام فقط به تو فکر میکنم 

 با تو میمونم واسه همیشه

 چقدر لحظه حقیر می شود

وقتی که ما رو در کنار هم می بیند ...

چقدر این ثانیه ها شکسته می شوند

وقتی که تو دوستم می داری ...

چقدر دلتنگی هایم خلاصه می شود

وقتی که چشمانت رو به چشمانم می نشیند ...

چقدر خوب است که تو اینجایی کنار من ...

دست در دست

چقدر این خاطره ها دیدنی می شوند

وقتی ما در کنار هم به مرورشان مشغول می شویم

چقدر دوستت دارم و چقدر دوستم داری !

چقدر زیباست که من برای تو می نویسم  ...

هر چی که بودی برای من کسی بودی که درکم ميکرد

همه چیز را یاد گرفته ام

یاد گرفته ام که چگونه بی صدا بگریم

كسي چه مي داند . . .

شايد امشب زنگي زدم به خودم . . .

امشب در انفرادي اند تمام سلول هاي من

شبي كه هواي بي سقفي مرا گرفته بود

سقفي كه اطميناني دروغ بود . . .

وقتي كه . . .  وقت خيانت بود 

روي آسمان ، طرح يك بدن می ماسيد . . .     

  و شيري كه از كهكشان مي پاشيد 

شايد . . . آسمان تازه ای مي خواهم

ز کوچه هاي غمگين و مات و مبهوت دلم

 به تنهايي گذر کردم صدايي آشنا ولي

غمگين از دورا دور پيدا بود کنجکاوانه

 در جستجوي صدا از پيچ و خم هاي کوچه

گذشتم تا رد پايي که انگار تازه خلق شده بود

 يافتم دنبال رد پا را گرفتم که منتهي به

گورستان شد نا اميد در کنار گوري گمنام

نشستم و سرم را پايين انداخته گريستم

ناگهان دستي بر شانه ام نشست سرم را بلند

کردم چهره اي آشنا ديدم که زغم

آشفته بود پرسيد به خاطر چه دنبالم آمدي فرياد

 زدم دوستت دارم اشک از گونه اش

سرازير شد و گفت آرزو داشتم اين را در دنيا

بشنوم نه حال که من در برزخ و تو در رويايي

روزی كه از تو جدا شم روز مرگ خنده هامه

روز تنهایی دستام فصل سرد گریه هامه

توی اون كوچه غمگین جای پاهای تو مونده

هنوز هم امید مجنون  عكس قلبت رو پوشونده

بعد تو گریه رفیقم غم تو داده فریبم

حالا من تنها و خسته توی این شهر غریبم

توی این شهر غریبم توی این شهر غریبم

تو با خوشحالی و امید من و تنهایی و حسرت

تو در باغ پر از گل

من یكی توی شهر غربت

روح من همسفر غم

توی شهر غصه پوسید

قلب من همراه قلبت پاك و پر گلایه پوسید

بعد تو گریه رفیقم غم تو داده فریبم

حالا من تنها و خسته توی این شهر غریبم

توی این شهر غریبم توی این شهر غریبم

تو را در دل

دل را در موقع تپیدن

وتپیدن را به خاطر تو دوست دارم

من غم را در سکوت

سکوت را در شب

شب را در بستر

وبستر را برای اندیشیدن به خاطر تو دوست دارم

من بهار را به خاطر شکوفه هایش

زندگی را به خاطر زیبایی اش و

 زیباییش را به خاطر تو دوست دارم

من دنیا را به خاطر خدایش

خدایی که تو را خلق کرد دوست دارم

تو داری میری و بارون باز میریزه دونه دونه

من میرم سراغ نامه ، سراغ سلام بهونه

من میرم تا توی خلوت واسه ی چشات بنویسم

فوق فوقش اینه که تو ، باز بهم می گی دیوونه

دوباره تو كنارمي

هواي بوسه با منه

تمام آرزوي ما

همين به هم رسيدنه

دوباره تو سكوت من

صداي خنده سازشد

شنیدن صداي تو براي من نياز شد

دوباره با نگاه من

نگاه تو يكي شده

دوباره از تو مردنم

شبيه زندگي شده

به هر دري كه ميزني

دوباره مقصدت منم

دوباره ميرسم به تو

به هر دري كه مينزنم

دنبامي ميدوني

توي قلبم ميموني

درياي آتيشي

روياي باروني

دستامو ميگيري

دنيامو ميبازم

دستاتو مييگرم رويامو ميسازم

منو به عطر يك نفس تو اوج بوسه خواب كن

براي اين يكي شدن روي قلب من حساب كن

به اوج قصه ميرسم

اگه تو وباورم كني

كنار من نفس بكش

كه مبتلا ترم كني

می بخشمت به خاطر دلی که عاشق توئه

سهم من از خواستن تو یه عشق بی توقعه

دلم می خواست که عشقمو با قلب تو قسمت کنم

رفتی

ولی هیچ وقت نشد به رفتنت عادت کنم

اگه تو رو می بخشم،چون لحظه هام پر از غمه

حالا این و خوب میدونم شبیه تو خیلی کمه

اگه تو رو می بخشمت به خاطر خاطره هاست

گذشته ها گذشت و رفت

نگو که راهمون جداست...

من را همچون تک تک آدم های دور و بر خودت

همه ی دل نگرانی هایم

مثل تمامی زن هایی است

که تو می شناسی

شاید کمتر . شاید بیشتر !

دل نگرانی هایی که

گاهی مرا تا سر حد بی خود شدن می برد

و گاهی هم باز نمی گرداند

از نبودنت می ترسم

از بودنت دلهره دارم

و باز هم می مانم میان بودن و نبودن تو

ای کاش می شد لیلی ات باشم.

دوست من ،یاری ام کن

تا گرد و غبارم را بزدائی ؛

تسکینم می دهی

بگذار تکیه گاهم باشی

تا زمانی که

به تنهائی ،قد برافرازم

اکنون کمی سربلند تر ایستاده ام

و تو مغرور خواهی بود

که

دوستی مثل من ساختی ...